Παύλος, Ιατρός

Πήγαινε στην Άννα και κάνε το Tomatis και ό,τι άλλο σου πει, μου είπε κάποτε μια φίλη. Όταν τη συνάντησα για πρώτη φορά δε μου γέμισε και πολύ το μάτι. Γιατί η Άννα δεν αγαπά τους ψεύτικους πληθυντικούς και τις μεγάλες χειραψίες, ούτε τα επώνυμα κουστούμια, τους δήθεν ανθρώπους και τις χιλιάδες καταστάσεις. Καθισμένη στο γραφείο της σκανάρει τους πάντες και τα πάντα με μια ματιά, χωρίς να χρειάζεται να τις πεις και πολλά σε έχει ψυχολογήσει, έχοντας απίστευτες γνώσεις, πολυδιαβασμένη, πηγαίνει πιο πέρα από τα βιβλία και τις θεωρίες. Αυτό που την ξεχωρίζει είναι ότι νοιάζεται πραγματικά για τους ανθρώπους. Είχα χάσει το παιδί μου και ήθελα να βάλω τέλος στη ζωή μου. Άλλαξε τη ζωή σου, μη δραπετεύεις από αυτή, μου είπε ένα μεσημέρι. Δίνει έμφαση στο να εκπαιδεύει τους ανθρώπους για να αποκτούν μεγαλύτερη επίγνωση στα συναισθήματα και στις σκέψεις τους. Αχ Αννούλα του χιονιά φέρνεις πάντα την άνοιξη.